آخرین اخبار
کشور، سیاسی و بین المللی
کد مطلب: 200953
اميد زندگاني:
شايعه زنداني شدنم دروغ است/ منبع شايعه را شناسايي کرديم/ به شدت مشکل اقتصادي دارم/ مردم خودشان را جاي مسئولين و مسئولين خود را جاي مردم بگذارند
تاریخ انتشار : 1396/10/18 10:54:42
نمایش : 193
اميد زندگاني بازيگر و مجري سينما و تلويزيون گفت:بايد از شعارهايي که از مردم شنيديم استخراج کنيد و ببينيد حرف مردم چيست؟من اگر يک شهروند معمولي بودم قطعا نه به شيوه تخريب اموال عمومي،نه به شيوه توهين به مقدسات يا توهين به مسئولين کشوري انتقادم را مطرح مي کردم.

به گزارش سامان ما, اميد زندگاني بازيگر سينما و تلويزيون و مجري سيما در گفتگوي اختصاصي با خبرنگار شبکه اطلاع رساني راه دانا؛ گفت: من هم از جمله کساني هستم که مدعي بودم اهل فرهنگ و رسانه هستم.در زمينه تصوير،بازيگري،موسيقي و اجرا سالها فعاليت کردم ولي امروزه بيشتر خانه نشين هستم تا اينکه بخواهم مدعي باشم که فعاليت دارم. همين خانه نشيني تبعات بسيار زيادي را به عنوان يک شهروند، چه مکانيک،نانوا و بقال و چه يک هنرمند هم براي انسان دارد.

زندگاني در مورد دليل کم کار شدنش گفت: بعضي ها به دليل غرور يا به دليل معصوميت بيشترشان از جواب واقعي و مستند پرهيز مي کنند و بيشتر سعي مي کنند بگويند ما گزيده کار هستيم. بدين معنا که کارها را انتخاب مي کنيم. اما من مي خواهم بگويم فعاليت هنري در کشور ما به عنوان يک حرفه تعريف نشده است. بنابراين از ضوابط و قواعد ملموس و شفافي  برخوردار نيست که من با استناد به آن ضوابط و قواعد حقوقي، حقيقي يا قراردادي جواب شما را بدهم. متاسفانه هنرمند در زندگي اش داراي يک زوايايي مي شود که براي مردم حکم الگو را پيدا مي کند. مردم او را تحت نظر دارند، زندگي، لباسي که مي پوشد، وضعيت اقتصادي و خيلي چيزهاي ديگر؛ اين براي سياست گذاران فرهنگي و هنري ما يک سرمايه است.

زندگاني در ادامه گفت: شرايط به گونه اي شده يک هنرمند که رزومه خوبي هم دارد و يک سرمايه فرهنگي محسوب مي شود به راحتي با يک تغيير بودجه و با يک تغيير سياست فرهنگي کنار گذاشته مي شود. براي افرادي چون من که تنها منبع در آمدمان هنرمان است، بيکار شدن برابر است با قرار گرفتن در مضيقه اقتصادي و تاثيرات منفي آن هم براي هنرمندي که يک زماني براي جامعه اش تاثيرگزار بوده، بسيار است.

وي علت پر رنگ يا کم رنگ بودن برخي از بازيگران را تحت تاثير انتخاب عده اي از مديران،کارگردان و حتي دستيار کارگردان ها دانست و گفت: ارتباط هنرپيشه ها با کارگردان ها و دستيار آن ها تاثير مي گذارد. در يک قالب منطقي تر گروه بندي هايي وجود دارد که يک نفر از بين هنرپيشه ها رهبر آن شده و بازيگران را براي پروژه هاي مختلف انتخاب مي کند. يا در تلويزيون نيز اين مديران هستند که در انتخاب هنرپيشه ها بسيار نفوذ دارند. پس عده اي از هنرمندان به آرامي به ورطه فراموشي سپرده مي شوند که من هم يکي از آنها هستم.

 

ماجراي نقش "پدر سينما" در عوامل فيلم ها

زندگاني افزود: اين جريان چون نوظهور است و هنوز موروثي نشده است. شايد در آينده بتوانيم بگوييم پدر سينما شخصي بوده است که الان پدربزرگ سينماست اما هنوز ما پدر داريم. پدر سينما انتخاب شده و توسط مديران بالاتر به او فضا داده شده است که "تو حق انتخاب داري و ما به تو اعتماد داريم. تو باني تهيه کنندگي يک سريال مي شوي." اين انتخاب اول توسط مديراني است که شايد هيچوقت چهره شان را نمي بينيم. آن کسي را که به عنوان پدر سينما مي بينيم به عنوان مجري اين سياست گذاري است.

 

با فضاي اين روزهاي هنر قهرم

بازيگر سينما و تلويزيون کشورمان با اشاره به اين موضوع که "با فضاي اين روزهاي هنر قهرم" خاطر نشان کرد: هنر از همان ابتداي به وجود آمدنش مايه آرامش و زيبايي بوده است. هنر براي ما خلق شده است و  براي آرامش روحي انسان و رشد روحي انسان به وجود آمده است. وقتي يک چوپاني يا يک فردي که در جنگل بوده است اولين باري که صداي يک پرنده را مي شنود، صداي آن پرنده باعث مي شود که از يک ني که روي زمين افتاده است صدايي در بياورد و يک نغمه اي را ايجاد کند؛ اين اتفاق در تنهايي آن فرد در کوه افتاده، نه در يک حجمه، نه در يک راهپيمايي نه در يک تظاهرات يا يک خشونت. يعني لطيف ترين حالت تنها آن موقعي بوده است که خودش بوده و طبيعت و هنر شکل گرفته است. بعد از آن هر اتفاق هنري ديگري به اين انگيزه است که من به تو آرامش بدهم به تو عشق بدهم و به جامعه آرامش و زيبايي ببخشم، هرچند که با هنر قهر باشم.

يک عده شايعاتي به وجود مي آورند که براي ما تبعات بسيار منفي خواهد داشت

وي اظهار داشت: بازوهاي منفي فضاي مجازي باعث به وجود آمدن جو بدي در اين فضا شده است. شايد يک عده جوان و نوجوان به خاطر داشتن هيجان و آدرنالين در فضاي مجازي شايعاتي را به وجود مي آورند که براي آنها تنها جنبه ي سرگرمي و تخليه هيجان داشته باشد اما تبعات بسيار منفي اي براي آن هنرمند خواهد داشت. اخيرا تصويري با صداي شخصي در فضاي مجازي پخش شده بود که اميد زندگاني متهم شده و شلاق خورده و زندان بوده است که وثيقه 300 ميليون توماني گذاشته است. منبع اين شايعه را شناسايي کرديم و به مراجع قانوني شکايت کردم اما با گذشت 3 ماه از اين قضيه هنوز به نتيجه اي نرسيده ام.

 

اعتراض مردم در حيطه اقتصادي منطقي است

اين بازيگر نام آشناي کشورمان در مورد اتفاقات اخير کشور که اعتراضات و حرکت خياباني مردم را در پي داشت خاطر نشان کرد:بايد از شعارهايي که از مردم شنيديم استخراج کنيد و ببينيد حرف مردم چيست؟من اميد زندگاني به شدت مشکل اقتصادي دارم.  آرامش اجتماعي ام مدتيست به خطر افتاده است. آينده اي براي داشتن يک زندگي بهتر چه از جنبه اقتصادي و چه از جنبه اجتماعي و فرهنگي نمي توانم ترسيم کنم. من اگر يک شهروند معمولي بودم قطعا نه به شيوه تخريب اموال عمومي، نه به شيوه توهين به مقدسات يا توهين به مسئولين کشوري انتقادم را مطرح مي کردم. همانطور که رئيس جمهور گفتند اعتراض حق مردم است و من هم جزء اين مردم هستم. اعتراض مردم در حيطه اقتصادي به شدت منطقي است اما اينکه اين اعتراض دارد شکل معمول خود را از دست مي دهد نمي دانم به کجا خواهد رسيد. اميدوارم آنهايي که براي تامين معاششان به خيابان آمده اند گمراه نشوند و آزار نبينند.

 

منافع مردم و مملکت بر هرچيز ديگري ارجح است

وي درادامه با  اشاره به برخي از سلبريتي ها که در فضاي مجازي در مورد اعتراضات اخير اظهار نظر کرده بودند گفت: اگر توسط مراجع ذي صلاح به اين نتيجه برسند که اين افراد از جايي خط مي گيرند يا قصد تشويش اذهان عمومي را دارند طبيعتا حتي اگر سياسيون هم باشند بايد مجازات شوند چون منافع مردم و مملکت بر هرچيز ديگري ارجح است.اما اگر ثابت شود که نظر شخصي شان را ابراز کرده اند ولو با ادبياتي کمي بي قاعده تر، بايدبه عنوان معترض به آنها نگاه کنيم. به نظر من هيچ آدمي که قدري عقل داشته باشد و در حيطه فرهنگي و هنري فعاليت کند نمي تواند به عنوان يک ابزار خط دهنده مطرح باشد چون به راحتي قابل رصد، پيگيري و مجازات است.

 

مردم خودشان را جاي مسئولين و مسئولين خود را جاي مردم بگذارند

اميد زندگاني در پايان گفتگوي خود با دانا گفت: حرف آخر من اين است که اعتراض حق همه است اما بايد بتوانيم آنهايي که معترض واقعي هستند را از ديگران که به دنبال سوءاستفاده از اين جريانات هستند و به دنبال فرصت طلبي هاي شخصي هستند جدا کنيم. مردمي که به خيابان ها ريختند و اعتراض کردند يک لحظه خودشان را جاي دولت مردان بگذارند و بگويند من اگر رئيس جمهور بودم چه کاري مي کردم و يا مي توانستم بکنم. همينطور مسئولين خود را جاي مردم بگذارند. هيچ کس واقعا دوست ندارد در اين سرما با اين وضعيت بيکاري بيايد توي خيابان داد بزند و ترس از اين داشته باشد که مورد بازخورد قرار بگيرد. حتما يک علتي وجود دارد. بهتر است خودمان را جاي يکديگر بگذاريم تا شايد از شدت اين اتفاقات کاسته شود.

 

گفت وگو از احسان رستميان

انتهاي پيام/

 
 
 
ارسال کننده
ایمیل
متن
 
نشر خبر